بصورت کلی داکر (Docker) یک محصول متن باز است که فرآیند ایجاد، توسعه و اجرا کردن اپلیکیشن ها با استفاده از Container ها را در قسمت OS Level Virtualization تسهیل می کند. Container ها به یک برنامه نویس این اجازه را می دهند که اپلیکیشن خود را با تمامی اجزای مورد نیاز آن اعم از فایل های dll، کلیه کتابخانه ها و کلیه وابستگی ها در قالب یک بسته نرم افزاری ارائه بدهد به شکلی که از بیرون یک نرم افزار واحد به نظر برسد. با استفاده از این مکانیزم برنامه نویس می تواند مطمئن باشد که نرم افزاری که نوشته است فارغ از نوع سیستم عاملی که بر روی آن اجرا می شود نیازی به نصب کردن هیچگونه اجزای جانبی برای اجرای برنامه نخواهد داشت و حتی تنظیمات آن نیز بصورت از پیش تعریف شده انجام می شود.

در واقع ما می توانیم از داکر به عنوان یک ماشین مجازی یاد کنیم؛ اما بر خلاف ماشین های مجازی که یک سیستم عامل کاملا مستقل ایجاد می کنند، Docker هیچ سیستم عامل جدیدی ایجاد نمی کند بلکه این امکان را به بسته نرم افزاری ایجاد شده می دهد که از Kernel اصلی سیستم عامل لینوکسی که بر روی آن نصب شده است استفاده کند و در زمان انتقال نیز فقط پکیج نرم افزاری منتقل می شود نه ماشین مجازی.

در واقع موتور اصلی داکر (Docker Engine) جایگزین نرم افزار Hypervisor ما می شود و اینکار یعنی کارایی سیستم ما به شدت افزایش می یابد؛ زیرا یک لایه واسط به نام Hypervisor حذف شده و نرم افزار بصورت مستقیم با هسته اصلی سیستم عامل کار میکند با این تفاوت که کاملا ایزوله شده است. یکی از مهمترین فاکتورهایی که داکر دارد متن باز بودن آن است. این یعنی هر کسی می تواند Docker را تهیه و هسته آن را تغییر بدهد و یک محصول جدید معرفی کند و یا اینکه قابلیت های جدیدی به آن اضافه کند که تا به حال بر روی آن وجود نداشته است.

Post Views: 55